¿A crise é para todos igual?
Os soldos que aparecen abaixo son do ano 2007,sumádelle un "pouquiño" máis tres anos despois...
Indecente, é que o salario mínimo dun traballador/a sexa de 624 €/mes e o dun "Sr./Sra." diputad@ 3.996 €/mes, podendo chegar con dietas e outras prebendas aos 6.500€/mes.
Indecente, é que os políticos súbanse as súas retribucións na porcentaxe que lles apeteza, (sempre está claro, por unanimidade, por suposto e ao comezo de cada lexislatura)
Top Ten DE ESPAÑA 10 políticos. A Pelo E SEN DIETAS
1. Presidente da Generalitat de Cataluña, José Montilla 164.043,54 euros
2. Presidente da Deputación de Barcelona, Celestino Corbacho 144. 200 euros
3. Alcalde de Barcelona, Jordi Hereu 117.398 euros
4. Presidente da Deputación de Lleida, Jaume Gilabert 108.220 euros
5. Alcalde de Madrid, Alberto Ruiz Gallardón 100.743 euros
6. Presidente País Vasco, Juan José Ibarretxe 99.574 euros
7. Presidente da Deputación de Biscaia, José Luís Bilbao 99.540 euros
8. Presidenta de Madrid, Esperanza Aguirre 98.700 euros
9. Presidente da Deputación de Xirona, Enric Vilert 98.000 euros
10. Presidente da Deputación de Palencia, Enrique Martín 97.339 euros
Indecente, é comparar a xubilación dun diputad@ coa dunha viúva;
Indecente, é que un cidadán teña que cotizar 35 anos para percibir unha xubilación e aos "Srs./Sras." diputad@s bástelles con "SÓ" sete anos e os membros do goberno, para cobrar a pensión máxima necesiten só xurar o cargo;
ALCALDES MELLOR PAGOS DO PAIS
1..- Barcelona : Jordi Hereu 117.398 euros
2.- Madrid - Alberto Ruiz Gallardón 100.743 euros
3. Bilbao - Iñaki Azcuna 92.873 euros
4. Zaragoza - Juan alberto Belloch 92.414 euros
5. Valladolid - Francico Javier León da Riva 91.000 euros
6. Valencia - Ritá Barberá 90.296 euros
7 .Castelló - Alberto Fabra 88.000 euros
8. Vitoria - Patxi Lazcoz 85.570 euros
9. Oviedo - Gabino de Lorenzo 84.588 euros
10. Tenerife - Miguel Zerolo 84.445 euros
11. San Seba stián - Odón Elorza 82.091 euros
12. Huelva - Pedro Rodríguez 81.014 euros
13. Lleida - Anxo Ros 80..645 euros
14. Málaga - Francisco da Torre 77.678 euros
15. Badaxoz - Miguel Anxo Celdrán 73.500 euros
16. Santander - Iñigo da Serna 72.416 euros
17. Alacante - Luís Diaz Alpieri 72.000 euros
18. Murcia - Miguel Anxo Cámara 72.000 euros
19.Ourense - Francisco Rodríguez 72.000 euros
20. Almería - Luís R. Rodríguez Comendador 71.005 euros
21. Salamanca - Julián Lanzarote 70.872 euros
22. As Palmas - Jerónimo Saavedra 68.148 euros
23. Cuenca - Francisco Javier Puído 68.000 euros
24. A Coruña - Javier Losada 66.942 euros
25. Burgos - Juan Carlos Aparicio 66.942 euros
26. Cádiz - Teofila Martínez 66.942 euros
27. Guadalaxara - Antonio Román 66.492 euros
28. Cidade Real - Rosa Romeu 66.476 euros
29. Selecta - José Torres 65.977 euros
30. Zamora - Rosa Baldeón 64.950 euros
31. Sevilla - Alfredo Sánchez Monteseirín 64.450 euros
32. Albacete - Manuel Pérez 63.434 euros
33. Córdoba - Rosa Aguilar 63.260 euros
34. León - Francisco Fernández 63.206 euros
35. Lugo - José López Orozco 63.000 euros
36. Palma de Mallorca - Aina Calvo 62.356 euros
37. Pamplona - Yolanda Barcina 61.982 euros
38. Xirona - Anna Pagans 60.924 euros
39..Segovia - Pedro Arahuetes 60. 824 euros
40. Toledo - Emiliano García 60.389 euros
41. Cáceres - María Carmen Heras 60.200 euros
42. Pontevedra - Miguel Anxo Fernández 60.000 euros
43. Soria - Carlos Martínez 60.000 euros
44. Xaén - Carmen Purificación Peñalver 59.044 euros
45. Logroño - Tomás Santos 58.000 euros
46. Ávila - Miguel Anxo García 58.000 euros
47.. Huesca - Fernando Elboj 48.688 euros
48. Teruel - Miguel Ferrer 47.000 euros
49.Palencia - Heliodoro Galego 45.057 euros
50. Tarragona - Joseph Félix Ballesteros 33.264 euros
Indecente, é que os diputad@s sexan os únicos "traballadores" (?) deste país que están exentos de tributar un terzo do seu soldo do IRPF ;
Indecente , é colocar na administración a miles de asesores, amigotes con soldos que xa desexarían os técnicos máis cualificados; ou liberados con soldo de partidos e sindicatos ...
Presidentes de comunidades autónomas (salario anual)
1.- José Montilla - Cataluña 164.043.54 euros
2.-. Juan José Ibarretxe - País Vasco 99.574 euros
3. Esperanza Aguirre - Madrid 98.700 euros
4. Marcelino Igrexas - Aragón 87.000 euros
5. Emilio Pérez Touriño - Galicia 83.374 euros
6. Paulino Rivero - Canarias 79.963 euros
7. Manuel Chaves - Andalucía 78.791 euros
8. Juan Vicente Herrera- Castela e León 78.791 euros
9. José María Barreda - Castela A-Mancha 78.791 euros
10. José Luís Valcárcel - Murcia 78.791 euros
11. Miguel Sanz - Navarra 78.227,94 euros
12. Francisco Camps - C. Valenciana 77.988,24 euros
13. Francesc Antich - Baleares 70.657,86 euros
14. Miguel Anxo Revilla - Cantabria 68.666 euros
15. Vicente álvarez Areces - Asturias 68.002 euros
16. Pedro Sanz - A Rioxa 63.376,32 euros
17.. Guillermo Fernández Vara - Estremadura 54.244,56 euros
Indecente, é o millonario gasto en mediocres TV autonómicas creadas ao servizo da pervivencia no trono de políticos máis mediocres;
Indecente, é o inxente diñeiro destinado a soster os partidos políticos, aprobado polos mesmos políticos que viven deles; (outra de Juan Palomo)
Presidente das deputacións provinciais (salario anual)
1. Barcelona - Celestino Corbacho 144.200 euros
2. Lleida - Jaume Gilabert 108.220 euros
3. Biscaia - José Luís Bilbao 99.540 euros
4. Xirona - Enric Vilert 98.000 euros
5. Palencia - Enrique Martín 97.339 euros
6.. Álava - Xabier Aguirre 92.596 euros
7. Castelló - Carlos Fabra 92.400 euros
8. Tarragona - Josep Poblet 92.000 euros
9. Málaga - Salvador Pendón 89.000 euros
10. Teruel - Antonio Arrufat 85.000 euros
11. Ávila - Agustín González 83. 521 euros
12. Toledo - José Manuel Tofiño 82.908 euros
13. Gran Canaria - José Miguel Pérez 81.538 euros
14. León - Isabel Carrasco 80.920 euros
15.. Almería - Juan Carlos Usero 79.660 euros
16. Zaragoza - Javier Lambán 78.000 euros
17. Valencia - Afonso Rus 77.988 euros
18. Pontevedra - Rafael Louzán 77.988 euros
19. Coruña - Jesús Salvador Fernández 77.988 euros
20. Salamanca - Isabel Jiménez 77. 591 euros
21. Tenerife - Ricardo Melchior 76.968 euros
22. Cádiz - Francisco González 76.000 euros
23. Lanzarote - Manuela Armas 75.995 euros
24. Cidade Real - Nemesio De Lara 72.991 euros
25. Segovia - Javier Santamaría 72.568 euros
26. Ourense - José Luís Baltar 72.408 euros
27. Alacante - José Joaquín Ripoll 72.061 euros
28. Valladolid - Ramiro F. Ruiz 70.000 euros
29. Fuerteventura - Mario Cabrera 69.566 euros
30. Albacete - Pedro Antonio Ruiz 68.600 euros
31. Cáceres - Juan Andrés Tovar 68.236 euros
32. Badaxoz - Valentín Cortés 68.236 euros
33. Cuenca - Juan Manuel Ávila 68.002 euros
34. Mallorca - Francina Armengol 68.000 euros
35. Huelva - Petronila Guerreiro 67.490 euros
37.Xaén - Felipe López 66.000 euros
38. Soria - Efrén Martínez 63.639 euros
39. Menorca - Joana Barceló 63.100 euros
40.Selecta - Antonio Martínez 62.493 euros
41. Zamora - Fernando Martínez 61.734 euros
42. Córdoba - Francisco Puído 61.336 euros
43. Burgos - Vicente Orde 59. 990 euros
44. Guadalaxara - María Antonia Pérez 59.336 euros
45. Sevilla - Fernando Rodríguez 51.936 euro
Indecente , é o custo que representa para os demais cidadáns españois, as súas comidas, os seus coches oficiais, os seus choferes, as súas viaxes (sempre en gran clase) e os seus cartóns de crédito por todas as partes;
Indecente , é que as súas señorías teñan seis meses de vacacións ao ano;
Indecente , é que as súas señorías cando cesan nos seus cargos, teñan un colchón do 80% do soldo durante 18 meses;
Indecente , é que ex-ministros, ex-secretarios de estado e ex-altos cargos da política cando cesan son os únicos cidadáns deste país que poden legalmente percibir dous salarios do erario público.
Benvidos camelláns
Alégrome de que entres neste blog, no que poderás ver e informarte do que pasa no teu pobo, comentar o que queiras, ver vídeos e fotos da nosa xente, chatear, opinar sobre os temas actuais e pasar un intre agradable.
Ademáis podes colaborar con nós para que este blog se convirta nun lugar de expresión para tod@s sempre e cando se respete os demáis...
NOTA : o autor deste blog non se fai responsable dos comentarios aquí verquidos e tamén se reserva o dereito de eliminar ou extractar tódolos mensaxes ameazantes, malsoantes, insultantes, inxuriantes e os que nomeen a alguén.
Gracias pola vosa colaboración e comprensión.
Generador LED para MySpace - Joombly
Ademáis podes colaborar con nós para que este blog se convirta nun lugar de expresión para tod@s sempre e cando se respete os demáis...
NOTA : o autor deste blog non se fai responsable dos comentarios aquí verquidos e tamén se reserva o dereito de eliminar ou extractar tódolos mensaxes ameazantes, malsoantes, insultantes, inxuriantes e os que nomeen a alguén.
Gracias pola vosa colaboración e comprensión.
Generador LED para MySpace - Joombly
Buscar neste blog
¿Estás a favor ou en contra do novo decreto do galego aprobado pola Xunta?
martes, 4 de mayo de 2010
Música
Agora que en U.S.A. están pasando outra desgracia ecolóxica como pasamos aquí co Prestige,lémbrome dunha canción do magnífico,irreverente e desaparecido grupo de Riveira "Heredeiros da crus" que na letra da súa canción "Chapapote fresh" falaba sobre o tamén desaparecido e querido por nós "O alemán de Camelle" (min. 1.23 e 2.20).
domingo, 25 de abril de 2010
Música
Ter un hit musical é máis doado do que parece, tan só hai que usar os 4 acordes básicos e sae soa. Todas as cancións que triunfaron úsano, e este grupo australiano demóstrao..
jueves, 15 de abril de 2010
martes, 13 de abril de 2010
Finalistas do I Premio "MULLER POLA IGUALDADE 2010"
A Asociación de Mulleres de Camariñas pola Igualdade comunícanos o nome das tres finalistas do I Premio "MULLER POLA IGUALDADE" 2010 Camariñas. No acto de entrega do premio, que terá lugar no salón de actos da Casa da Pedra en Camariñas o vindeiro sábado 1 de Maio do 2010as 18:00 h., daráse a coñecer o nome da gañadora.
As finalistas elixíronse de entre máis de 70 nominacións recibidas, polo que foi unha selección difícil, valorándose primordialmente o perfil descrito nas Bases do premio; que foran mulleres emprendedoras, loitadoras, que romperan os estereotipos da sociedade patriarcal (na casa, loitando nun traballo masculinizado...), e a súa aportación na igualdade de oportunidades a sociedade camariñá. Quedando como as tres finalistas:
-Divina Quiza Carril (foto da esquerda), unha muller que sobresaíu pola súa loita familiar, sacando adiante a cinco fillos ela soa; igualando o seu esforzo e traballo o de calquera home o traballar sen descanso durante todo o día e tamén pola noite en multiples traballos, a maioria deles desempeñados por homes. De día traballou nunha empresa de transporte de mercancias varias cargando e descargando os camións (sendo a maioría das mercancías moi pesadas, lavadoras, neveras, sacos de sal, caixas de bebida...), e pola noite no muelle descargando o peixe dos barcos... e nun sinfín de traballos diversos para poder ter que levarlle a boca os seu fillos.
-Dolores Bermúdez Rodríguez (foto da dereita), presidenta da Asociación de Mariscadoras Areal de Camariñas e Vicepratroa maior da Cofradía de Pescadores de Camariñas. Muller que leva moitísimos anos loitando polos dereitos das mulleres mariscadoras, para que teñan un traballo digno e igualitario.
-Ana Mª Fondo Canosa (foto de abaixo), dona e conductora dunha empresa de transporte, Autos Fondo, foi unha das primeiras conductoras de autocares de Galicia, profesión vinculada case sempre os homes.
A Asociación invita a toda a cidadanía a que participe no homenaxe as finalistas asistindo o acto de entrega do premio, porque considera que o mellor homenaxe que lle pode facer a todas as mulleres nominadas é compatir o premio con todos os veciños e coñecidos para darlles o noso apoio.
As finalistas elixíronse de entre máis de 70 nominacións recibidas, polo que foi unha selección difícil, valorándose primordialmente o perfil descrito nas Bases do premio; que foran mulleres emprendedoras, loitadoras, que romperan os estereotipos da sociedade patriarcal (na casa, loitando nun traballo masculinizado...), e a súa aportación na igualdade de oportunidades a sociedade camariñá. Quedando como as tres finalistas:
-Divina Quiza Carril (foto da esquerda), unha muller que sobresaíu pola súa loita familiar, sacando adiante a cinco fillos ela soa; igualando o seu esforzo e traballo o de calquera home o traballar sen descanso durante todo o día e tamén pola noite en multiples traballos, a maioria deles desempeñados por homes. De día traballou nunha empresa de transporte de mercancias varias cargando e descargando os camións (sendo a maioría das mercancías moi pesadas, lavadoras, neveras, sacos de sal, caixas de bebida...), e pola noite no muelle descargando o peixe dos barcos... e nun sinfín de traballos diversos para poder ter que levarlle a boca os seu fillos.
-Dolores Bermúdez Rodríguez (foto da dereita), presidenta da Asociación de Mariscadoras Areal de Camariñas e Vicepratroa maior da Cofradía de Pescadores de Camariñas. Muller que leva moitísimos anos loitando polos dereitos das mulleres mariscadoras, para que teñan un traballo digno e igualitario.
-Ana Mª Fondo Canosa (foto de abaixo), dona e conductora dunha empresa de transporte, Autos Fondo, foi unha das primeiras conductoras de autocares de Galicia, profesión vinculada case sempre os homes.
A Asociación invita a toda a cidadanía a que participe no homenaxe as finalistas asistindo o acto de entrega do premio, porque considera que o mellor homenaxe que lle pode facer a todas as mulleres nominadas é compatir o premio con todos os veciños e coñecidos para darlles o noso apoio.
lunes, 12 de abril de 2010
Os relatos de Guany
O Museo de Man agoniza entre o lixo.
Cando se cumpriron sete anos da desaparición de Man, o aspecto do seu habitáculo onde transcorríu a maior parte da súa vida, reflicte o abandono máis absoluto. O chamado Museo de Man, como tantas veces se denunciou neste blog, semella máis a un contedor do lixo que ao lugar onde vivíu ese home singular. Coas simpatías duns, a indiferenza doutros e ata algún que outro desencontro con el, Camelle deuse a coñecer no exterior máis por Man que por ningún outro feito ou actividade derivada dunha persoa. Non estou segura se era o Man de Camelle ou o Camelle de Man. Creo que era difícil entender a esa persoa sen este lugar e viceversa.
A súa aparición aquí tivo repercusións na convivencia diaria comezando pola curiosidade sobre aquel habitante novo. Nos primeiros tempos pintaba cadros, que mandaba por correo a non se sabe onde según me contaron. Ignoramos que factores desencadearon o seu desprazamento ata este pobo; o azar ou unha decisión premeditada, planificada por algún tipo de coñecemento previo sobre Camelle. O feito é que “aterrou” neste lugar da Costa da Morte e, pouco despois, falábase no exterior dese alemán, estrano para moitos, que elixíu como lugar de residencia o noso pobo. Os seus verdadeiros motivos seguramente marcharon con el pois non era persoa dada a facer confidencias a pesar de que parecía ter algunha amizade puntual. Teño a impresión de que tan só en casos excepcionais ía máis alá dalgunhas frases curtas sobre asuntos triviais.
Lamentablemente, a este paso, Man continuará sendo un gran descoñecido en moitos aspectos. Sabemos que lle preocupaban as inxustizas pero ignoramos a que reflexións lle levou o tipo de vida que decidíu vivir. Unha persoa coa súa imaxinación non acostuma a vivir vexetando interiormente. Na marxe da súa inclinación polas figuras circulares, vivir en soidade, percorrer todos os sendeiros ou rúas periféricas de Camelle levando o ritmo dun mozo cando xa roldaba os 60 anos, a personalidade deste romántico tiña que ser moito máis que esa figura quixotesca que aparecía por calquera camiño correndo. Quero pensar que ese mundo quedaría plasmado, ou parcialmente exposto nos seus escritos . ¿Como era Man en realidade?. ¿Por que non se expón a obra deste home peculiar no lugar e coas condicións axeitadas?. É dicir ¿que ou quen está impedindo a realización do Museo de Man, cando é evidente o seu desexo de deixar aquí a súa obra?.
O que resulta indubidable é que a vivencia de Man aquí supuxo unha oportunidade para a nosa costa de darse a coñecer fóra, aínda que non sea iso o máis importante deste personaxe . Menos dubidosa aínda é a súa decisión de facer dun recuncho de Camelle o seu paraiso particular. Aquí, neste pobo, onde deixou unha importante pegada coa creatividade das súas obras, o seu legado escrito e tantas sinais (esvaecídas polo paso do tempo) nos percorridos que fixo polos montes de Sabadelle antes de que a maleza o impedise.
¿Que pasa coa fundación que leva o seu nome, que parece extinguirse como os dinosaurios sen que se evidencien resultados daquilo para o que se supón foi constituida?. ¿Que sucede con ella?. Non entendo, como tampouco moitos de nós, que a figura deste xermano/camellán tamén se esfume co paso do tempo porque temos unas institucións que carecen de interés en conservar a obra e o personaxe deste home que deixou un rastro irrepetible na Costa da Morte.
Cando se cumpriron sete anos da desaparición de Man, o aspecto do seu habitáculo onde transcorríu a maior parte da súa vida, reflicte o abandono máis absoluto. O chamado Museo de Man, como tantas veces se denunciou neste blog, semella máis a un contedor do lixo que ao lugar onde vivíu ese home singular. Coas simpatías duns, a indiferenza doutros e ata algún que outro desencontro con el, Camelle deuse a coñecer no exterior máis por Man que por ningún outro feito ou actividade derivada dunha persoa. Non estou segura se era o Man de Camelle ou o Camelle de Man. Creo que era difícil entender a esa persoa sen este lugar e viceversa.
A súa aparición aquí tivo repercusións na convivencia diaria comezando pola curiosidade sobre aquel habitante novo. Nos primeiros tempos pintaba cadros, que mandaba por correo a non se sabe onde según me contaron. Ignoramos que factores desencadearon o seu desprazamento ata este pobo; o azar ou unha decisión premeditada, planificada por algún tipo de coñecemento previo sobre Camelle. O feito é que “aterrou” neste lugar da Costa da Morte e, pouco despois, falábase no exterior dese alemán, estrano para moitos, que elixíu como lugar de residencia o noso pobo. Os seus verdadeiros motivos seguramente marcharon con el pois non era persoa dada a facer confidencias a pesar de que parecía ter algunha amizade puntual. Teño a impresión de que tan só en casos excepcionais ía máis alá dalgunhas frases curtas sobre asuntos triviais.
Lamentablemente, a este paso, Man continuará sendo un gran descoñecido en moitos aspectos. Sabemos que lle preocupaban as inxustizas pero ignoramos a que reflexións lle levou o tipo de vida que decidíu vivir. Unha persoa coa súa imaxinación non acostuma a vivir vexetando interiormente. Na marxe da súa inclinación polas figuras circulares, vivir en soidade, percorrer todos os sendeiros ou rúas periféricas de Camelle levando o ritmo dun mozo cando xa roldaba os 60 anos, a personalidade deste romántico tiña que ser moito máis que esa figura quixotesca que aparecía por calquera camiño correndo. Quero pensar que ese mundo quedaría plasmado, ou parcialmente exposto nos seus escritos . ¿Como era Man en realidade?. ¿Por que non se expón a obra deste home peculiar no lugar e coas condicións axeitadas?. É dicir ¿que ou quen está impedindo a realización do Museo de Man, cando é evidente o seu desexo de deixar aquí a súa obra?.
O que resulta indubidable é que a vivencia de Man aquí supuxo unha oportunidade para a nosa costa de darse a coñecer fóra, aínda que non sea iso o máis importante deste personaxe . Menos dubidosa aínda é a súa decisión de facer dun recuncho de Camelle o seu paraiso particular. Aquí, neste pobo, onde deixou unha importante pegada coa creatividade das súas obras, o seu legado escrito e tantas sinais (esvaecídas polo paso do tempo) nos percorridos que fixo polos montes de Sabadelle antes de que a maleza o impedise.
¿Que pasa coa fundación que leva o seu nome, que parece extinguirse como os dinosaurios sen que se evidencien resultados daquilo para o que se supón foi constituida?. ¿Que sucede con ella?. Non entendo, como tampouco moitos de nós, que a figura deste xermano/camellán tamén se esfume co paso do tempo porque temos unas institucións que carecen de interés en conservar a obra e o personaxe deste home que deixou un rastro irrepetible na Costa da Morte.
martes, 6 de abril de 2010
O alcalde de Camariñas segue en contra da liberdade de expresión.
Ben coñecemos en Camelle o poder ditactorial, autoritario e en contra da liberdade de expresión do noso alcalde (tema piscifactoría).
Pois ben, este pasado xoves na Mostra de Encaixe de Camariñas, "Pichurri" mandou desaloxar da rúa a membros da Plataforma Queremos Galego que recollían sinaturas para apoiar unha iniciativa Lexislativa Popular a favor dos dereitos linguísticos nas administracións públicas.
Según informan da Plataforma Queremos Galego Bergantiños-Costa da Morte dispoñían dun permiso do Concello para colocar unha mesa de información e recollida de sinaturas.
A Plataforma considera este feito "un ataque frontal aos dereitos democráticos e á liberdade de expresión e exíxelle ao alcalde,‘Pichurri’, que ofreza unha explicación pública de cales son os motivos polos que ordenou o desaloxo dos integrantes da Plataforma e por que lle nega á cidadanía que se achegou até a mesa de sinaturas o dereito a se informar sobre a situación que está a sufrir a lingua galega nun momento de vital importancia e de especial sensibilidade como o actual".
A Plataforma Queremos Galego Bergantiños-A Costa da Morte "rexeita actitudes como esta e pide á cidadanía que non cale perante os ataques que por activa e por pasiva está a sufrir a nosa lingua. Aseguran ademais que nas próximas semanas continuará coa recollida de sinaturas por outros concellos do contorno".
O BNG de Camariñas xa fixo público o seu rexeitamento, que califica de "actitude autoritaria e antidemocrática do Alcalde de Camariñas ao prohibir mediante as forzas de orde público a recollida de sinaturas para a defensa do Idioma Galego pola Plataforma Queremos Galego".
O seu voceiro,Manuel Camiño, manifesta "un ataque frontal a liberdade de expresión" e tamén pide "unha explicación pública destes feitos e unha rectificación para que actos tan antidemocráticos como estes non se volten a repetir".
Algo parecido pasoulle a Asociación contra o Cancro de Camariñas, xa que según informan varios medios de comunicación (diariocamariñan e La Voz de Galicia) o Concello non lle concedíu un stand na Mostra como tódolos anos.
O Concellal da Mostra dí que non pediron permiso.
Máis info: quepasanacosta, diariocamariñan, anosacosta, La Opinión
Pois ben, este pasado xoves na Mostra de Encaixe de Camariñas, "Pichurri" mandou desaloxar da rúa a membros da Plataforma Queremos Galego que recollían sinaturas para apoiar unha iniciativa Lexislativa Popular a favor dos dereitos linguísticos nas administracións públicas.
Según informan da Plataforma Queremos Galego Bergantiños-Costa da Morte dispoñían dun permiso do Concello para colocar unha mesa de información e recollida de sinaturas.
A Plataforma considera este feito "un ataque frontal aos dereitos democráticos e á liberdade de expresión e exíxelle ao alcalde,‘Pichurri’, que ofreza unha explicación pública de cales son os motivos polos que ordenou o desaloxo dos integrantes da Plataforma e por que lle nega á cidadanía que se achegou até a mesa de sinaturas o dereito a se informar sobre a situación que está a sufrir a lingua galega nun momento de vital importancia e de especial sensibilidade como o actual".
A Plataforma Queremos Galego Bergantiños-A Costa da Morte "rexeita actitudes como esta e pide á cidadanía que non cale perante os ataques que por activa e por pasiva está a sufrir a nosa lingua. Aseguran ademais que nas próximas semanas continuará coa recollida de sinaturas por outros concellos do contorno".
O BNG de Camariñas xa fixo público o seu rexeitamento, que califica de "actitude autoritaria e antidemocrática do Alcalde de Camariñas ao prohibir mediante as forzas de orde público a recollida de sinaturas para a defensa do Idioma Galego pola Plataforma Queremos Galego".
O seu voceiro,Manuel Camiño, manifesta "un ataque frontal a liberdade de expresión" e tamén pide "unha explicación pública destes feitos e unha rectificación para que actos tan antidemocráticos como estes non se volten a repetir".
Algo parecido pasoulle a Asociación contra o Cancro de Camariñas, xa que según informan varios medios de comunicación (diariocamariñan e La Voz de Galicia) o Concello non lle concedíu un stand na Mostra como tódolos anos.
O Concellal da Mostra dí que non pediron permiso.
Máis info: quepasanacosta, diariocamariñan, anosacosta, La Opinión
jueves, 1 de abril de 2010
sábado, 27 de marzo de 2010
¿Quén matou ao coche eléctrico?
É de todos coñecido o complot por así dicilo, no que participa o noso país en comparsa dos intereses das grandes corporacións petroleiras dos magnates norteamericanos como a familia Bush, os Rockefeller, Shell, etc. Todo polos cartos de zumentas ganancias da venda do petroleo. Recoméndovos a seguinte lectura que fai unha reseña dos vehículos eléctricos que saíron como proba e ao demostrarse a súa eficiencia son retirados para logo ser destruídos e así non roubarlle mercado ao petroleo.
General Motors EV1, o coche eléctrico que non foi.
Un auto eléctrico de altas prestacións. Moita xente quixo compralo. General Motors interrompeu a produción e destruíu as unidades existentes. Que foi o que ocorreu?
En 1996 General Motors comeza a fabricación do seu modelo EV1, un auto eléctrico de altas prestacións, biplaza, con detalles de confort de gama media-alta e unha aceleración de 0 a 100 en 9 segundos. O auto non se vendía, arrendábase por un período inicial de tres anos. Unha alta porcentaxe dos clientes, pasado o tempo, manifestou a súa intención de renovar o contrato, e ata de comprar o vehículo. General Motors, con todo, non só se negou rotundamente a continuar a produción e comercialización do EV1, senón que facendo uso do seu dereito absoluto procedeu tamén a destruír todas as unidades fabricadas.
General Motors foi a primeira en comezar a destruír unidades de automóbiles de propulsión alternativa, pero non foi a única. O mesmo fixo, aínda que dun modo menos impactante, Toyota co seu Rav4 EV (producido entre 1997-2003), Nissan co Passadena Hypermini e Ford co Range EV (1993-2001) e o Think City (2001-2004). As accións foron case simultáneas e a causa de semellantes decisións empresariais foi a mesma que moveu a General Motors.
O desenvolvemento do EV1 estivo alentado, nun principio, pola Zero Emision Vehicle Mandatory do Estado de California, institución creada para apoiar o desenvolvemento de vehículos de emisión local cero. Pero mentres as empresas desenvolvían coches eléctricos pleiteaban, ao mesmo tempo, á ZEV Mandatory para que diminuíse as restricións e permitise o uso de tecnoloxías híbridas. En 2004, por fin, a ZEV reforma os seus postulados a favor das empresas, e as empresas, vendo un campo de acción máis amplo que podía redituar beneficios maiores e a máis curto prazo, cambian de política e intensifican o desenvolvemento de tecnoloxías híbridas.
Hoxe Toyota ten o Prius e Xeral Motors o proxecto Volt, ao que presentou como herdeiro do EV1 no Salón de Detroit de 2007.
General Motors EV1, o coche eléctrico que non foi.
Un auto eléctrico de altas prestacións. Moita xente quixo compralo. General Motors interrompeu a produción e destruíu as unidades existentes. Que foi o que ocorreu?
En 1996 General Motors comeza a fabricación do seu modelo EV1, un auto eléctrico de altas prestacións, biplaza, con detalles de confort de gama media-alta e unha aceleración de 0 a 100 en 9 segundos. O auto non se vendía, arrendábase por un período inicial de tres anos. Unha alta porcentaxe dos clientes, pasado o tempo, manifestou a súa intención de renovar o contrato, e ata de comprar o vehículo. General Motors, con todo, non só se negou rotundamente a continuar a produción e comercialización do EV1, senón que facendo uso do seu dereito absoluto procedeu tamén a destruír todas as unidades fabricadas.
General Motors foi a primeira en comezar a destruír unidades de automóbiles de propulsión alternativa, pero non foi a única. O mesmo fixo, aínda que dun modo menos impactante, Toyota co seu Rav4 EV (producido entre 1997-2003), Nissan co Passadena Hypermini e Ford co Range EV (1993-2001) e o Think City (2001-2004). As accións foron case simultáneas e a causa de semellantes decisións empresariais foi a mesma que moveu a General Motors.
O desenvolvemento do EV1 estivo alentado, nun principio, pola Zero Emision Vehicle Mandatory do Estado de California, institución creada para apoiar o desenvolvemento de vehículos de emisión local cero. Pero mentres as empresas desenvolvían coches eléctricos pleiteaban, ao mesmo tempo, á ZEV Mandatory para que diminuíse as restricións e permitise o uso de tecnoloxías híbridas. En 2004, por fin, a ZEV reforma os seus postulados a favor das empresas, e as empresas, vendo un campo de acción máis amplo que podía redituar beneficios maiores e a máis curto prazo, cambian de política e intensifican o desenvolvemento de tecnoloxías híbridas.
Hoxe Toyota ten o Prius e Xeral Motors o proxecto Volt, ao que presentou como herdeiro do EV1 no Salón de Detroit de 2007.
miércoles, 24 de marzo de 2010
domingo, 21 de marzo de 2010
viernes, 19 de marzo de 2010
Os monólogos de Manolo
TER UN AMIGO TUNO
¿Sabedes cal é a diferencia esencial entre os Premios NOBEL e os Premios CERVANTES?,¿non?.Pois...que nos Premios CERVANTES actúa a TUNA.Esta é a nosa aportación á cultura universal:"Mocita dame el clavel,dame el clavel de tu boca,que para eso no hay que tener,mucha vergüenza,ni poca".¿Qué?,¿hai ou non hay nivel?
Pero claro,como a tuna ven da EDADE MEDIA,dín que é cultura.Tamén ven da EDADE MEDIA a PESTE NEGRA e non a metemos nas universidades.Lembro,cando eu estudiaba que tiña un amigo tuno (non tunante),unha desgracia como outra calquera,pero o meu amigo Muiños díxome que se meteu ná tuna para ligar,e a verdade é que eu non o entendo,¿Como vai ligar un tío tocando a bandurria e vestido como o Príncipe de BEUCKELAUR?.
Un día,entrou o seu pai ná habitación e pillouno poñéndose unhas medias negras.-"Meu filliño,¿Que che pasa?,¿Por qué poñes medias?,¿Salistes dó armario ou qué?".
-"Non papá,e que me fixen tuno".
-"¡Joder,agora si que me destes un disgusto,hostia!".
Foi como si lle fixeran unha lobotomía,por que a partires de ese intre,o meu amigo Muiños xa non foi o mesmo;un día chégome a clase,e o atopo en gallumbos,tocando a bandurria,e rodeado de xente que lle tiraba caldeiros de auga,e o tío feliz,¿eh?.Eu remangándome lle dixen:"Muiños,¿axúdoche?".
-"Non,déixao Manolo,e que é o meu bautizo de tuno".Joder,si che tiran caldeiros de auga nó bautismo,non quero imaxinar como serán as hostias dá comunión;igual chas dá JERABES.
Pero có ilusionado que está,¿como lle vas a decir que o da tuna é unha merda?.
Tí vas a Santiago ver a catedral,a comer un pulpo á feira;tí estás feliz nó restaurante,e de repente oes:"tiriticlín".Coño,a tuna,e de seguido entra un tío gordo con barba,que se poñe encarnado,e empeza:"Mocitaaaa dame el claveeeel".Pois xa me jodío o pulpo,por que ¿como vas a comer a gusto,con un tío dando brincos o teu lado,tocando a pandeireta e bailando como o negro de BONEY M,por que claro,eso o principio empeza normal,pero de repente éntranlle unhas convulsións que mismamente parece que lle vaia a sair un ALIEN de dentro...Pero bueno,¿Qué lle pasa a este tío?.¿É así ou é que está nervioso?...Vamos,que eu non me imaxino a éste tío afeitándose.
Pero é peor cando te atopas coa tuna po la rúa,por que ahí está tamén o da bandeira,outro que tal baila.O da bandeira e un tío que non sabe tocar ningún instrumento,pero ten tantas ganas de dar o coñazo como os demais.
E que a tuna é como unha plaga,ou sexa,tí estás nun bar,e de repente:"Mocitaaa dame el clavel....Vaste correndo,eu que sei..a Austrália,a cambiar de aires...e de repente:"tiriticlín".Doblas a esquina e:"Mocitaaa dame el clavel"...Hasta si tes unha veciña que está boa,unha noite estás durmindo e de repente:"Mocitaaa dame el clavel"...Que che dan ganas de decirlle a veciña:"¡MOCITA!,¡DALLE Ó CLAVEL DUNHA MALDITA VEZ,A VER SI CALAN!.
Pero a miña experiencia coa tuna foi mais alá.Un día ven Muiños e dime:"Manolo,¿Tí quéresme?".
-"Jodeeer,eu xa sabía que tanto pololo era por algo".
-"Non,en serio Manolo,e que mañán temos unha actuación ná TVG e un membro do grupo está ná cama coas papeiras...Tí soio terás que facer bulto".
¿Tuno eu?.Estuven por romperlle a bandurria ná cabeza,pero o final fún,por que un amigo é un amigo,anque sexa tuno.E claro,Muiños,explicóume que a clave para parecer un tuno e o balance.Que eu pregúntome:¿Por qué balancean?,¿Por que van borrachos?,¿Ou van borrachos para balancear?.Pois xa me vedes a mín,no programa de PIÑEIRO,balanceándome,e claro,como eu non cantaba,dóuseme por analizar as letras das cancións.
Eu pensaba que soio pedían o clavel,pero non.Hai unha que dí:"Ese lunar que tienes cielito lindo junto a la boca,no se lo dés a nadie cielito lindo que a mí me toca"...Logo dí:"ay,ay,ay ayyyy".¡Coño!están xa arrancándolle o lunar,e por riba lle dín:"Canta y no llores".Bueno,pero a que mais me impactou foi esa que dí:Deja que te ponga la mantilla blanca ,deja que te ponga la mantilla azúl,deja que te ponga la de colorado,deja que te ponga la que sabes tú".Está claro,a éstes tíos o que mais lles vai e xogar as bonecas.Si queres facer feliz a un tuno,regálalle a BARBIE BANDURRIA,ou a NANCI PANDERETEIRA.
ABURIÑO
¿Sabedes cal é a diferencia esencial entre os Premios NOBEL e os Premios CERVANTES?,¿non?.Pois...que nos Premios CERVANTES actúa a TUNA.Esta é a nosa aportación á cultura universal:"Mocita dame el clavel,dame el clavel de tu boca,que para eso no hay que tener,mucha vergüenza,ni poca".¿Qué?,¿hai ou non hay nivel?
Pero claro,como a tuna ven da EDADE MEDIA,dín que é cultura.Tamén ven da EDADE MEDIA a PESTE NEGRA e non a metemos nas universidades.Lembro,cando eu estudiaba que tiña un amigo tuno (non tunante),unha desgracia como outra calquera,pero o meu amigo Muiños díxome que se meteu ná tuna para ligar,e a verdade é que eu non o entendo,¿Como vai ligar un tío tocando a bandurria e vestido como o Príncipe de BEUCKELAUR?.
Un día,entrou o seu pai ná habitación e pillouno poñéndose unhas medias negras.-"Meu filliño,¿Que che pasa?,¿Por qué poñes medias?,¿Salistes dó armario ou qué?".
-"Non papá,e que me fixen tuno".
-"¡Joder,agora si que me destes un disgusto,hostia!".
Foi como si lle fixeran unha lobotomía,por que a partires de ese intre,o meu amigo Muiños xa non foi o mesmo;un día chégome a clase,e o atopo en gallumbos,tocando a bandurria,e rodeado de xente que lle tiraba caldeiros de auga,e o tío feliz,¿eh?.Eu remangándome lle dixen:"Muiños,¿axúdoche?".
-"Non,déixao Manolo,e que é o meu bautizo de tuno".Joder,si che tiran caldeiros de auga nó bautismo,non quero imaxinar como serán as hostias dá comunión;igual chas dá JERABES.
Pero có ilusionado que está,¿como lle vas a decir que o da tuna é unha merda?.
Tí vas a Santiago ver a catedral,a comer un pulpo á feira;tí estás feliz nó restaurante,e de repente oes:"tiriticlín".Coño,a tuna,e de seguido entra un tío gordo con barba,que se poñe encarnado,e empeza:"Mocitaaaa dame el claveeeel".Pois xa me jodío o pulpo,por que ¿como vas a comer a gusto,con un tío dando brincos o teu lado,tocando a pandeireta e bailando como o negro de BONEY M,por que claro,eso o principio empeza normal,pero de repente éntranlle unhas convulsións que mismamente parece que lle vaia a sair un ALIEN de dentro...Pero bueno,¿Qué lle pasa a este tío?.¿É así ou é que está nervioso?...Vamos,que eu non me imaxino a éste tío afeitándose.
Pero é peor cando te atopas coa tuna po la rúa,por que ahí está tamén o da bandeira,outro que tal baila.O da bandeira e un tío que non sabe tocar ningún instrumento,pero ten tantas ganas de dar o coñazo como os demais.
E que a tuna é como unha plaga,ou sexa,tí estás nun bar,e de repente:"Mocitaaa dame el clavel....Vaste correndo,eu que sei..a Austrália,a cambiar de aires...e de repente:"tiriticlín".Doblas a esquina e:"Mocitaaa dame el clavel"...Hasta si tes unha veciña que está boa,unha noite estás durmindo e de repente:"Mocitaaa dame el clavel"...Que che dan ganas de decirlle a veciña:"¡MOCITA!,¡DALLE Ó CLAVEL DUNHA MALDITA VEZ,A VER SI CALAN!.
Pero a miña experiencia coa tuna foi mais alá.Un día ven Muiños e dime:"Manolo,¿Tí quéresme?".
-"Jodeeer,eu xa sabía que tanto pololo era por algo".
-"Non,en serio Manolo,e que mañán temos unha actuación ná TVG e un membro do grupo está ná cama coas papeiras...Tí soio terás que facer bulto".
¿Tuno eu?.Estuven por romperlle a bandurria ná cabeza,pero o final fún,por que un amigo é un amigo,anque sexa tuno.E claro,Muiños,explicóume que a clave para parecer un tuno e o balance.Que eu pregúntome:¿Por qué balancean?,¿Por que van borrachos?,¿Ou van borrachos para balancear?.Pois xa me vedes a mín,no programa de PIÑEIRO,balanceándome,e claro,como eu non cantaba,dóuseme por analizar as letras das cancións.
Eu pensaba que soio pedían o clavel,pero non.Hai unha que dí:"Ese lunar que tienes cielito lindo junto a la boca,no se lo dés a nadie cielito lindo que a mí me toca"...Logo dí:"ay,ay,ay ayyyy".¡Coño!están xa arrancándolle o lunar,e por riba lle dín:"Canta y no llores".Bueno,pero a que mais me impactou foi esa que dí:Deja que te ponga la mantilla blanca ,deja que te ponga la mantilla azúl,deja que te ponga la de colorado,deja que te ponga la que sabes tú".Está claro,a éstes tíos o que mais lles vai e xogar as bonecas.Si queres facer feliz a un tuno,regálalle a BARBIE BANDURRIA,ou a NANCI PANDERETEIRA.
ABURIÑO
Camellanas con iniciativa: Perruquería e estética B&M
Fai tempo que lle prometín a estas dúas irmáns camellanas e fieles usuarias de quepasaencamelle facer unha reportaxe sobre o seu negocio.
E por fin, este sábado pasado, paseime por alí a darme un reconfortante masaxe e a ver como andaban as cousas pola seu negocio.
Como todos sabedes, estou falando das camellanas Bea e Melania e do seu negocio de perruquería,estética e quiromasaxe B&M.
Pero non queda ahí a cousa, xa que ademáis de perruquería, estética e quiromasaxe tamén teñen bixutería, productos de maquillaxe, perfumes, productos para o pelo e a pel e como novidade tatuaxes non permanentes, depilación laser e o "air brush" que é un revolucionario bronceador que funciona con un aerógrafo que pulveriza unha sustancia bronceadora e inócua sobre a pel para conseguir un bronceado duradeiro e uniforme.
Como vedes, estas rapazas camellanas non paran de innovar e poñerse a vangarda dos mellores salóns de beleza da Costa da Morte.
Soamente falta que pases por alí e te deixes aconsellar por estas dúas profesionais da estética para que saias máis fermoso/a que nunca e tamén relaxado/a, porque a mín xa non me doen tanto as costas.
NOTA : si non probastes nunca o novidoso bronceador "air brush" e queres poñerte un pouco máis moreniño/a, xa que o sol non sae, pásate por alí e dí que vés de parte de quepasaencamelle, faránche un pequeno desconto.
Os teléfonos para pedir cita son 637182310 e 661487885.
E por fin, este sábado pasado, paseime por alí a darme un reconfortante masaxe e a ver como andaban as cousas pola seu negocio.
Como todos sabedes, estou falando das camellanas Bea e Melania e do seu negocio de perruquería,estética e quiromasaxe B&M.
Pero non queda ahí a cousa, xa que ademáis de perruquería, estética e quiromasaxe tamén teñen bixutería, productos de maquillaxe, perfumes, productos para o pelo e a pel e como novidade tatuaxes non permanentes, depilación laser e o "air brush" que é un revolucionario bronceador que funciona con un aerógrafo que pulveriza unha sustancia bronceadora e inócua sobre a pel para conseguir un bronceado duradeiro e uniforme.
Como vedes, estas rapazas camellanas non paran de innovar e poñerse a vangarda dos mellores salóns de beleza da Costa da Morte.
Soamente falta que pases por alí e te deixes aconsellar por estas dúas profesionais da estética para que saias máis fermoso/a que nunca e tamén relaxado/a, porque a mín xa non me doen tanto as costas.
NOTA : si non probastes nunca o novidoso bronceador "air brush" e queres poñerte un pouco máis moreniño/a, xa que o sol non sae, pásate por alí e dí que vés de parte de quepasaencamelle, faránche un pequeno desconto.
Os teléfonos para pedir cita son 637182310 e 661487885.
Lembranzas do pasado: Campo de fútbol O Rodeiro
A fusión dunhas das mellores páxinas da Costa da Morte, quepasanacosta, cun dos mellores fotógrafos da Costa da Morte, Marcos Rodríguez, deixan unha impresionante reportaxe sobre un dos campos de fútbol míticos da nosa costa e tan lembrado no noso pobo, o campo de fútbol do Rodeiro.
Estas imaxes de seguro que nos fán lembrar a máis dun desas tardes gloriosas de fútbol dos domingos no noso pobo e tamén nos fará reflexionar sobre porqué non temos equipo de fútbol en Camelle.
Máis info e máis fotos : quepasanacosta, Marcos Rodríguez fotografía
Estas imaxes de seguro que nos fán lembrar a máis dun desas tardes gloriosas de fútbol dos domingos no noso pobo e tamén nos fará reflexionar sobre porqué non temos equipo de fútbol en Camelle.
Máis info e máis fotos : quepasanacosta, Marcos Rodríguez fotografía
Vídeo de humor (Nimportequi)
Novo e delirante vídeo de cámara oculta do francés nimportequi ( Remi Galliard ); calquer día vanlle a pegar un tiro por xogar tanto con fogo.
Remi Galliard vs Cazador de Conejos
Remi Galliard vs Cazador de Conejos
Humor
O festival de Gloucester (suroeste de Inglaterra) onde tiran un queixo rodando outeiro abaixo e a xente lánzase tratando de atrapalo foi cancelado. Non tiveron en conta que o ano pasado atraese á rexión a 15 mil persoas ou que sexa unha tradición de máis de 200 anos, as autoridades suspendérono por cuestións de seguridade e saúde. Bueno, a verdade é que un pouco perigoso si que era,xuzgade vós mesmos vendo os momentos estelares do 2009.
Portos de Galicia construirá un almacén para os pescadores de Camelle
Portos de Galicia comezará nos próximos días as obras de edificación dunha caseta almacén no porto de Camelle. A actuación foi solicitada no seu momento pola confraría de pescadores de Camelle, e suporá un investimento de 20.000 euros.
A futura construción poderá ser utilizada como garaxe e almacén para as motos dos vixiantes, a máquina hidrolimpadora e outros utensilios.
Por outra banda, xa está practicamente terminada a fabricación dos tres portalóns que se colocarán no edificio da lonxa camellana. O proxecto consiste en cambiar a localización dos actuais accesos co fin de permitir a colocación dunha fábrica de frío e conxelación, ademais de incrementar a altura das entradas para que poidan utilizalas os camións.
Polo momento, o servizo da lonxa segue en mans municipais, pero a confraría de Camelle xa solicitou o traspaso da súa xestión.
Por outro lado,o patrón maior da confraría de pescadores de Camelle,solicitou a instalación de cámaras de vixilancia no porto camellán por mor da proliferación de roubos. Fai unhas semanas a Garda Civil detivo a catro mozos de Camariñas como autores do roubo de depósitos de gasolina e outros elementos de embarcacións. Ademais, coa vixilancia preténdense evitar danos a propiedades de patróns maiores ou presidentes de agrupacións.
No porto de Corme xa está en proxecto esta actuación por parte de Portos de Galicia.
Máis info : La Voz de Galicia, La Opinión
A futura construción poderá ser utilizada como garaxe e almacén para as motos dos vixiantes, a máquina hidrolimpadora e outros utensilios.
Por outra banda, xa está practicamente terminada a fabricación dos tres portalóns que se colocarán no edificio da lonxa camellana. O proxecto consiste en cambiar a localización dos actuais accesos co fin de permitir a colocación dunha fábrica de frío e conxelación, ademais de incrementar a altura das entradas para que poidan utilizalas os camións.
Polo momento, o servizo da lonxa segue en mans municipais, pero a confraría de Camelle xa solicitou o traspaso da súa xestión.
Por outro lado,o patrón maior da confraría de pescadores de Camelle,solicitou a instalación de cámaras de vixilancia no porto camellán por mor da proliferación de roubos. Fai unhas semanas a Garda Civil detivo a catro mozos de Camariñas como autores do roubo de depósitos de gasolina e outros elementos de embarcacións. Ademais, coa vixilancia preténdense evitar danos a propiedades de patróns maiores ou presidentes de agrupacións.
No porto de Corme xa está en proxecto esta actuación por parte de Portos de Galicia.
Máis info : La Voz de Galicia, La Opinión
Suscribirse a:
Entradas (Atom)












