
1. Este sábado celebrouse a asamblea xeral da AA VV " A Pergoliña " con numerosa asistencia na Casa de Cultura.
Tratáronse varios temas, entre eles a elección dunha nova xunta directiva, pero como non houbo candidatos, seguerán os mesmos a excepción dun vocal ( Chicho ) que renunciou o cargo e o seu lugar ocuparao Paula, xa que foi a única que se presentou.
Tamén se presentaron as contas, gastos e obras que a asociación fixo no seu mandato.
Houbo unanimidade de votos dos socios referente a este tema e a tódolos temas tratados.
A xunta directiva nomeou a tódola xente e familias, tamén a cantidade aportada, que puxeron diñeiro para a contratación do avogado que interpuso o contencioso en contra a Xunta de Galicia pola implantación da piscifactoría.
Neste tema expúsose que o contencioso, de momento, segue o seu curso, ata que saia publicado no B.O.E. ou no DOGA a non implantación da piscifactoría polo novo goberno, xa que como dixeron " as palabras lévaas o vento moi fácilmente ".
Tamén se falou do Plan Xeral de Ordenación Municipal; a directiva dixo que por petición dos veciños foron o concello para que alguén cualificado explicara aos veciños de Camelle, aproveitando este asamblea, este plan redactado polo goberno camariñán coa oposición do PP.
Alí non se presentou ninguén do concello como prometeran.
Falouse tamén da rexeneración da praia de Camelle, da subida das faturas da luz, da estrada de Camelle a Arou, etc.
2. O presidente provincial do PP, Carlos Negreira, estivo o venres en Cee e recalcou que as plantas proxectadas en Xandriña, Seiruga e Merexo non se levarán a cabo. Buscarán situacións alternativas, aínda que afirmou que aínda é pronto para analizar cada caso.
3. Parece ser que hai polémica e cruce de acusacións entre directivos das plataformas ecoloxistas de AGEGA e Galicianonsevende.
Esta polémica, a cal nos afecta indirectamente, vén por estas palabras da web de ADEGA:
" Resulta tamén paradoxal a coincidencia entre as propostas do PP e o defendido por algúns dos colectivos da Rede Galiza Non Se Vende, que saudan agora a volta da piscifactoría de Touriñán e do viaduto da ría de Noia. Os intereses localistas dalgúns destes colectivos, máis preocupados por postulados NIMBY (non na miña leira) que pola defensa do patrimonio ambiental de TODA a cidadanía galega, quedan agora de manifesto. Lamentamos que tivera que vir o PP para poñer en evidencia as contradicións dunha rede que comezou sendo un soplo de aire fresco na sociedade civil galega. "
A contestación de Galicianonsevende foi a seguinte:
" Advírtase o interés suscitado e o desfogue dos bodegueiros que creo atribuir ao feito de que eles non son capaces de dar cabida nos seus medios de información á discrepancia. Enténdese a súa amargura porque nestes anos monopolizaron o movemento ecoloxista e o puxeron ao servizo de organizacións políticas nacionalistas -que é como o localismo, pero ao besta-.É comprensíbel esa rabia pola incapacidade de movilización dunha organización mercenaria, xerárquica e anquilosada no ambientalismo.Todos lembramos as súas reticencias a participar, desde un principio, nas movilizacións de GNSV, pero foron os primeiros en saír na prensa para aproveitarse do enorme eco social acadado. É a práctica habitual desta organización. Non falo dos seus membros, simpatizantes ou cotizantes, falo dos seus responsables e da súa estructura xerárquica e piramidal.En GNSV nin hai responsables nin hai cotizantes, pero movemos o país. "
.
4. A Iniciativa Man de Camelle a través do seu blog, manifestan que a Casa de Man e o seu entorno segue deteriorándose a espera dos avances da recén constituída Fundación Man.
“No sabemos aún si estamos en presencia de otro intento de acallar las voces que reclaman la protección del legado de Man, si se trata de una operación destinada a aupar a un grupo de personas a costa de la Fundación, o si es un verdadero intento de salvar y promocionar adecuadamente el legado galego y universal de Manfred Gnädinger”.
“A día de hoy lo cierto es que el recuncho de Man sigue deteriorándose, sus escritos no se conocen, sus pinturas no se ven y nada concreto hemos percibido en defensa de los valores que Man representa. Y, mientras transcurre este plazo de prudencial espera, instamos a todos los que visiten el museo de Man a dejar una piedra, una pequeña piedra, a la entrada del mismo. Una piedra de homenaje y advertencia”.
.